Vespers en de Dorpskerkcantorij

zingend zoeken naar woorden,

zingend woorden proeven,

zingend woorden vinden,

zingen met hart en ziel,

zingen van de hemel op aarde,

zingen én stil zijn……….
De ‘Vespers in de Dorpskerk’ is een serie muzikale diensten in een vrije vorm die toegankelijk is voor iedereen. De meditatieve bijeenkomsten hebben een oecumenisch en laagdrempelig karakter. Ze worden vormgegeven door een enthousiaste groep zangers (de Dorpskerkcantorij), vertellers en voorgangers met diverse achtergronden. De vespers ontwikkelen zich als een nieuwe vorm van samenzijn, muziek, meditatie en\of gebed. In de zoektocht naar muzikale en liturgische elementen die ons nu inspireren, vonden we onder andere de eenvoudige oude rituelen van samen zingen en stil zijn. Muziek is de rode draad in deze avondgebeden. Er is geen preek of overweging. Vaste elementen in iedere vesper zijn de mogelijkheid om een kaars te branden en een meditatieve stilte. De keuze van muziek en teksten is breed, uit oude en nieuwe bronnen, in al haar verscheidenheid, van oosters-orthodox, negrospirituals tot hedendaagse Nederlandse liedteksten van bijvoorbeeld Huub Oosterhuis en Sytze de Vries. We zingen uit al die bronnen en ervaren wat ze ons vandaag te zeggen hebben.
De Dorpskerkcantorij is een projectkoor verbonden aan de Dorpskerk en de daar huizende Protestantse Gemeente (PKN). Het koor verzorgt de muzikale bijdragen in bijna alle vespers en ondersteunt muzikaal bijzondere en feestelijke diensten van de PKN-gemeente in Santpoort (Kerst, Pasen, Doop,Voleinding). Het koor heeft een flexibele opzet; zangers kunnen zelf kiezen aan welke zangprojecten ze mee willen doen, bijvoorbeeld aan de voorbereiding van een vesper óf aan de voorbereiding van de zang voor Kerst of Pasen. Dirigente is Antje de Wit, tevens cantor (voorzanger) van deze gemeente.

Commissie voor Zending, Werelddiaconaat en Ontwikkelingssamenwerking

Doel van ZWO Commissie
De ZWO-commissie Santpoort-Velserbroek heeft als doel om zaken op het gebied van zending, werelddiaconaat en ontwikkelingssamenwerking onder de aandacht van de gemeente te brengen; het tweede en derde punt mede namens de diaconie.
Door middel van informatie wordt getracht gemeenteleden bewust te maken van de
situatie in de wereld en te motiveren tot (meer) inzet voor medemensen in nood (materieel en geestelijk, wereldwijd).

Het missionaire en diaconale werk in Nederland en wereldwijd van de Protestantse Kerk in Nederland wordt gepresenteerd onder de naam Kerkinactie. Over de hele wereld heeft Kerkinactie contact met christelijke kerken en organisaties, waarmee het als partner samenwerkt. Kernwoorden in het werk van Kerkinactie zijn: geloven, helpen, bouwen.
Geloven in God, die bevrijdt.
Helpen om mensen tot hun recht te laten komen.
Bouwen aan een wereld, die voor ieder leefbaar is.
Het gaat in het Kerkinactie werk niet alleen om geld, maar ook om gebed, bewust-wording, levensstijl, (intercultureel) bijbellezen, actie en protest.
Kerkinactie is het werk van de kerkelijke gemeenten, deze zijn de ‘eigenaar’ van dit werk. Via het missionair en diaconaal aandeel nemen gemeenten een deel van het Kerkinactie werk voor hun rekening. De plaatselijke ZWO-commissies geven hieraan invulling.

De Commissie fungeert op grond van de kerkorde, die in Artikel I-8 aangeeft:
“Gezonden in de wereld en geroepen tot de bediening van de verzoening, getuigt de kerk in verkondiging en dienst aan alle mensen en aan alle volken van het heil in Jezus Christus.”
en in artikel X
1. “De gemeente is vanwege haar missionaire opdracht, in heel haar bestaan gericht op getuigenis en dienst aan hen, die het Evangelie niet kennen of daarvan vervreemd zijn, opdat ook zij delen in het heil in Jezus Christus.”
2. “De gemeente vervult haar diaconale roeping in de kerk en in de wereld door in de dienst van barmhartigheid en gerechtigheid te delen wat haar aan gaven geschonken is, te helpen waar geen helper is en te getuigen van de gerechtigheid van God waar onrecht geschiedt.”
3. “De gemeente zoekt bij de vervulling van haar missionaire, diaconale en pastorale roeping samenwerking met andere kerkelijke gemeenschappen ter plaatse.”
4. “Met het oog op de vervulling van haar roeping maakt de gemeente in een relatie van wederkerigheid dankbaar gebruik van inzichten en ervaringen, die haar worden aangereikt door gemeenten, waarvan de leden uit andere culturen afkomstig zijn.”

Taak
Om invulling te geven aan haar doelstelling wil de ZWO-commissie:
1. informatie verstrekken,
2. mensen bewustmaken,
3. handelingsperspectieven aanreiken.

De komende jaren wil de ZWO-commissie zich op de volgende vijf punten richten:
1. Toerusten leden van de ZWO-commissie.
Om als commissieleden het beleid goed te kunnen verwezenlijken is gezamenlijke en persoonlijke toerusting van groot belang.
2. Toerusten van de gemeente.
De ZWO-commissie zal zichzelf en de gemeente telkens weer bewust moeten maken van onze opdracht.
3. Bevorderen van missionaire en werelddiaconale projecten.
Het werk buiten Nederland wordt bijna altijd uitgevoerd door lokale kerken en organisaties. Zij vragen Nederland om financiële en /of personele steun voor hun werk. Kerkinactie is hun partner. In verbondenheid en wederzijds respect mogen wij, als plaatselijke gemeente, bijdragen aan het welslagen van hun werk.
4. Ontwikkelen en organiseren van activiteiten.
Het ontwikkelen en organiseren van activiteiten zijn zinvolle mogelijkheden bij het bevorderen van missionaire en werelddiaconale projecten, zoals het inzamelen van gelden voor dit doel. Dergelijke activiteiten vergroten de betrokkenheid en versterken de onderlinge band binnen de plaatselijke gemeente.
5. Bevorderen van samenwerking binnen en buiten de gemeente.
Het is van groot belang om binnen de gemeente samen te werken met de diaconie, omdat er duidelijke raakvlakken zijn met elkaars werk, vooral op het gebied van het werelddiaconaat. Daarom zal de diaken voor het werelddiaconaat altijd gedurende zijn of haar ambtsperiode, deel uitmaken van de ZWO-commissie. Ook zal de commissie aandacht besteden aan communicatie over de werkzaamheden met de buitenwereld.

Financiën
Inkomsten van de ZWO-commissie zijn afkomstig van:
– Opbrengsten uit de acceptgiroacties;
De Commissie verstuurt twee maal per jaar aan ieder gemeentelid een persoonlijk gerichte brief. Hierin wordt verzocht om door middel van de bijgesloten acceptgirokaart een bedrag over te maken voor het werk ten behoeve van de zending (mei) en het werelddiaconaat (september).
– Opbrengsten uit vastgestelde collectes voor Kerkinactie-doelen;
– Opbrengsten van bijzondere acties (bijvoorbeeld tijdens de 40-dagentijd en de verkoop van kalenders);
– Giften van particulieren aan Kerkinactie en via de ZWO.
Inkomsten en uitgaven worden verantwoord in een financieel verslag

Verantwoording
Ieder jaar wordt omstreeks november-december het financieel verslag van het afgelopen boekjaar en een begroting van het komende boekjaar ter goedkeuring aan de Algemene Kerkenraad voorgelegd.
De Commissie brengt jaarlijks mondeling verslag uit van haar activiteiten de volgende zaken komen hierbij aan de orde:
– de doelstelling van de commissie;
– de samenstelling van de commissie;
– het aantal vergaderingen;
– wat gerealiseerd is van het werkplan/ beleidsplan;
– welke contacten er binnen en buiten de gemeente onderhouden zijn;
– wat/ hoe vaak er gepubliceerd is;
– welke wensen en toekomstplannen er zijn.

De Projecten
Ieder jaar kiest de ZWO commissie uit het aanbod van Kerkinactie projecten een aantal projecten uit waar ze het komend jaar uw bijzondere aandacht voor willen vragen. Projecten waar de ZWO dit jaar uw bijzondere aandacht voor wil vragen, zijn:

1) DvD project ontmoetingen met God, MW804800/035

Brug tussen oud en nieuw
Overal in oude en nieuwe wijken komen er plaatsen waar men op een vernieuwde manier kerk wil zijn om mensen te bereiken die bezig zijn met geloof, spiritualiteit en zingeving. De wijze waarop zo’n kerk van de toekomst gestalte krijgt, kan bestaande gemeentes inzicht geven hoe de kloof te overbruggen tussen de traditionele kerk en hedendaagse gelovigen. Kerk in Actie wil graag helpen deze bruggen te slaan en het Evangelie op een eigentijdse manier te delen met anderen

2) Uitgezonden medewerker vrouwentrainingsprogramma, Ghana, Z114008/114205

Ghana is sinds 1992 redelijk stabiel en heeft een parlementaire democratie. Toch zijn toenemende etnische spanningen en spanningen tussen christenen en moslims een bedreiging voor de stabiliteit. Kerk in Actie geeft de komende jaren prioriteit aan kadertraining en opleiding van kerkelijke werkers van de Presbyteriaanse Kerk en aan het vormgeven van theologie in de eigen context. Daarnaast willen we de bestaanszekerheid verbeteren en de basisgezondheidszorg (zoals de bestrijding van hiv/aids). Ook willen we beroepsmogelijkheden creëren voor jongeren. Kerk in Actie heeft in Ghana op drie plaatsen medewerkers uitgezonden.

Het Presbyteriaanse Vrouwencentrum in Abokobi (Zuid-Ghana) wil de positie van vrouwen in kerk en maatschappij verbeteren. Het centrum biedt vrouwen diverse trainingen rond leiderschap, boekhouden, landbouwmethoden, communicatie tussen mannen en vrouwen en hiv/aids-voorlichting

Kerkonderweg laatste hoofdartikel

SAMEN VERTROUWEN EN AAN DE SLAG

Dat Darwin, één van de bedenkers van de evolutietheorie,  tweehonderd jaar geleden werd geboren is de laatste maanden  breed uitgemeten. Terecht, want hij droeg bij aan de belangrijke theorie die verklaart hoe de  natuur zich ontwikkelt door erfelijkheid en onverwachte veranderingen, mutaties.

Dat het op 10 juli vijfhonderd jaar geleden is dat de kerkhervormer Calvijn werd geboren ontgaat de  media evenmin.  In Dordrecht opende de koningin de tentoonstelling Calvijn en wij. Waarom dat  ‘wij’? Zijn wij Nederlanders echt zulke calvinisten? Nederland zou Nederland niet zijn, als dat al niet is onderzocht. Wat bleek? Onze twintigers hebben de meeste calvinistische trekjes, de sterkste C-factor. De zwakkere C-factor van ouderen doet vermoeden dat Darwins afstammingstheorie hier niet werkt.

Dat het dit jaar honderd jaar geleden is dat binnen de Hervormde Kerk de Gereformeerde Bond tot verbreiding en verdediging van de Waarheid zich installeerde haalt nauwelijks de media. Die Bond, greep, vierhonderd jaar na Calvijns geboorte terug op de reformator en verzette zich tegen modernisering  in de toenmalige theologie. Vooral  de invloed van het Darwinisme, honderd jaar na de geboorte van Darwin, en het  Boeddhisme werden  als  gevaren gezien.

Het Boeddhisme uit oostelijk Azië was rond 1900 in Europa bekend geworden. Sommigen, waaronder darwinisten beschouwden  godsdienst als een overleefde door mensen bedachte, niet erfelijke, activiteit. In het Boeddhisme vonden ze een hen aansprekende  levensbeschouwing zonder god. Honderd jaar later heeft het Boeddhisme in Nederland nog steeds dezelfde aantrekkingskracht.

Dat begin juni de bekendste levende boeddhist Nederland bezoekt is al wekenlang nieuws. Onze premier ontvangt de Tibetaanse leider in ballingschap, de Dalai Lama niet. Handelsbetrekkingen met China mogen niet worden geschaad, ook  niet na  zestig jaar onderdrukking van  mensenrechten in Tibet. Ook niet twintig jaar nadat op het Plein van de Hemelse Vrede in Beijing voor erkenning van de mensenrechten demonstrerende studenten door tanks werden platgewalst. Hoe zo, hemelse vrede, met  tanks in opdracht van een regime dat weinig op heeft met  godsdienst?

 

Maar zoals de Tweede Kamer ontmoet onze minister van buitenlandse zaken de Dalai Lama wel, niet als leider van een volk maar als geestelijk leider. Of Tibetanen en Chinezen dat  subtiele Nederlandse onderscheid tussen politiek en religie invoelen is maar de vraag. Waarschijnlijk hebben ze te weinig  C-factoren geërfd om dat te kunnen volgen. Want het Aziatisch Boeddhisme hanteert geen definities die  staat en levensbeschouwing van elkaar  scheiden. Daarom is het voor het Boeddhisme als  een religie zonder god, niet vreemd zich ook te uiten in volksreligies met  veel gedaanten compleet met tempels, heiligen, offers, gebeden, beelden, stervelingen die op weg zijn om goddelijk gelijk Boeddha te worden en monniken die zich met politiek bezighouden. Wat moet de Dalai Lama met de eeuwenoude spannende Nederlandse verhouding tussen kerk en staat? Wat moet een boeddhist, die op zichzelf is aangewezen om de eigen weg in het leven  te zoeken naar de hoogste staat die een mens kan bereiken, het nirwana, met het onderscheid tussen politiek en geestelijk? Wie op zoek is naar het Nirwana, het einde van begeerte en verwarring, probeert individueel de wetmatigheden  van actie en reactie, oorzaak en gevolg, en daarmee ook die van het Darwinisme en de C-factor te overstijgen. Die individuele verantwoordelijkheid betekent  niet dat  boeddhisten zich niets aantrekken van de wereld en haar mensen om zich heen.

Alleen al de inzet van de Dalai Lama om de mensenrechten voor zijn volk erkend te krijgen maakt dat al duidelijk. In hun handelen weten  boeddhisten echt wel de handen ineen te slaan. Maar in hun denken en mediteren over zichzelf, de medemensen en de wereld zijn ze zonder een god op zich zelf aangewezen, al hebben ze  het inspirerende voorbeeld van de enige die het Nirwana bereikte, de Boeddha. Zo zijn ze wezen, net als christenen na de Hemelvaart, maar zonder de belofte van Pinksteren die uitnodigt om gezamenlijk geïnspireerd naar elkaar te luisteren ongeacht de vele talen die er worden gesproken en om de handen ineen te slaan. Pinksteren staat haaks op een ieder voor zich en God voor ons allen. Het Pinkster vuur stookt ons op, misschien wel met wat inzet van de C-factor, om gezamenlijk het leven en de wereld leefbaar en rechtvaardig te maken en niet te berusten in erfelijke eigenschappen die we vanuit de evolutie hebben meegekregen.

Want, zoals gezang 234 bezingt laat Pinksteren ons niet verweesd achter. ‘Want al heeft hij ons verlaten, Hij laat ons nooit alleen. Wat wij in Hem bezaten is altijd om ons heen als zonlicht om de bloemen, een moeder om haar kind.’

We staan er niet alleen voor met de genen die we uit evolutie hebben meegekregen. We mogen samen vertrouwen en samen aan de slag.